Natychmiast po stwierdzeniu śmierci w domu.

Lekarka/lekarz albo lokalnie wyznaczone miejsce; Bestattungsunternehmen może w wielu przypadkach pomóc w dalszych krokach, w tym w organizacji Totenbeschau.

Przygotuj dane zmarłej osoby i dostępne informacje medyczne.

Przy zgonie w szpitalu lub placówce opieki wymagane kroki organizuje placówka. Przy niejasnej przyczynie śmierci mogą być konieczne dodatkowe czynności organów.

Zgłoszenie zgonu do Standesamt musi nastąpić najpóźniej w dzień roboczy po Totenbeschau. Dalsze zgłoszenia wykonaj następnie możliwie szybko, zależnie od danej instytucji.

Automatycznie powiadamiane są między innymi ustawowe ubezpieczenie społeczne, Melde-/Passbehörde, AMS i Verlassenschaftsgericht. Pracodawcę, banki, niektóre ubezpieczenia, ORF-Beitrag, dostawców usług komunikacyjnych i innych partnerów umownych trzeba – zależnie od przypadku – powiadomić osobno.

Przygotuj Sterbeurkunde/Registerauszug Tod oraz – zależnie od instytucji – dalsze wymagane dowody.

Nie zakładaj, że każdy urząd lub partner umowny zostanie poinformowany automatycznie. Użyj oficjalnej listy „Meldungen nach dem Todesfall” jako listy kontrolnej.

Postępowanie rozpoczyna się po urzędowym Sterbefallmitteilung. Reaguj na wezwania i żądania Gerichtskommissär.

Verlassenschaftsgericht to co do zasady Bezirksgericht ostatniego miejsca zamieszkania osoby zmarłej; właściwa Notarin/właściwy Notar działa jako Gerichtskommissär.

Zgromadź informacje o krewnych, majątku, zobowiązaniach i istniejących rozrządzeniach na wypadek śmierci do Todesfallaufnahme.

Do Verlassenschaft należą prawa i majątek, ale również zobowiązania. Nie rozdzielaj składników spadku samodzielnie bez uwzględnienia etapu postępowania.